|
Szyby czołowe składają się z dwóch tafli szkła połączonych warstwą folii PVB. Uderzenia przez ziarna żwiru lub piasku, kamienie lub inne „latające" obiekty o różnej masie powodują z reguły uszkodzenie zewnętrznej warstwy szkła. W przypadku ziaren piasku oraz drobnego żwiru powstają drobne, powierzchniowe ubytki o średnicy poniżej jednego milimetra. Uszkodzeń tego typu, pojawiających się na szybie wraz z długością czasu eksploatacji pojazdu usunąć się nie da. Mimo niewielkich rozmiarów, dzięki swej liczebności, to one poprzez upośledzanie widoczności bywają częstą przyczyną wymiany szyb samochodowych.
Uszkodzenia punktowe o większych średnicach, z których część udaje się naprawić nazywamy potocznie „oczkami". Oto przykłady najczęściej spotykanych oczek:
Wołowe oczko
Wołowe oczko to uszkodzenie punktowe o średnicy do 5-6 mm połączone z niewielkim powierzchniowym ubytkiem szkła w punkcie uderzenia oraz koncentrycznymi pierścieniami wokół niego. Uszkodzenie to może, ale nie musi penetrować do warstwy foliowej laminowanej szyby.
Wołowe oko
Uszkodzenie podobne do opisanego powyżej, o średnicy od kilku milimetrów do kilku centymetrów, penetrujące do warstwy foliowej PVB. Koncentryczne pierścienie są tu ciemniejsze i dzięki temu bardziej wyraźne.
Gwiazdka
Gwiazdka jest uszkodzeniem punktowym z drobnymi spękaniami rozchodzącymi się promieniście od punktu uderzenia. Spękań tych może być ich kilka, lub kilka, lub kilkanaście. Ubytek szkła w punkcie uderzenia w przypadku gwiazdki jest niewielki.
Uszkodzenie kombinowane
Uszkodzenie kombinowane łączy elementy typowe dla wołowego oka z uszkodzeniami będącymi atrybutami gwiazdki. Wystarczy jedno pęknięcie wychodzące z punktu uderzenia choćby najmniejszego wołowego oczka, by było ono uszkodzeniem kombinowanym.
Dobrze, by uszkodzenie szyby zostało zabezpieczone natychmiast po jego powstaniu. Szanse na naprawę bezśladową są w takich przypadkach znacznie wyższe. Sieć Glass Technology dysponuje tego typu zabezpieczeniami. Tak czy inaczej naprawę należy przeprowadzić możliwie szybko, gdyż miejsce uszkodzenia szybko ulega zabrudzeniu trudnemu do sunięcia. Dodatkowo uszkodzenia szyby mają tendencję do ekspansji. Oznacza to, że szybę nadająca się do naprawy dziś lub jutro, pojutrze trzeba będzie po prostu wymienić.
Czytaj artykuły
|
|
Technologia naprawy oczek |
|
Uszkodzone miejsce po oczyszczeniu skrobakiem nawierca się do warstwy foliowej specjalnym, widiowym wiertłem do szyb. To po to by skutecznie odessać powietrze z miejsca uszkodzenia w celu zastąpienia go specjalnie dobrana żywicą naprawczą. W cyklu nadciśnienie, żywica wypełniając wewnętrzne spękania szyby, „rozjaśnia" miejsce uszkodzenia. Po utrwaleniu jej promieniowaniem UV, nadmiar żywicy usuwa się za pomocą specjalnego ostrza, a powstałą bliznę poleruje się emulsją diamentową za pomocą wiertarki z filcową końcówka polerską. Po uszkodzeniu zwykle nie pozostaje żaden ślad, lub jedynie niewielka plamka o średnicy około milimetra.
 |
W przypadku zabrudzonego oczka, lub gdy chodzi o szybę hydrofobizowaną miejsce naprawy oczyszczamy preparatem X-Phobic
|
 |
Dla mechanicznego wzmocnienia skuteczności wiązania się żywicy ze szkłem stosujemy preparat XtraBond
|
Czytaj artykuł
|
Naprawa oczek z wykorzystaniem systemu ręcznego Spectrum™ z iniektorem PRISM™
|
Naprawa oczek z wykorzystaniem systemu maszynowego Maxim™ z iniektorem PRISM™
|
|
|
|
|
|
|
Naprawa oczek z wykorzystaniem systemu komputerowego Eliminator™ z iniektorem PRISM™
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|